توليد تصاوير معلق با صفحه نمايش لنزي
استاد جوان ايراني دانشگاه واشنگتن با ساخت يک لنز چشمي جديد که امواج راديويي را براي تامين انرژي يک لامپ led جمع آوري و مهار مي کند، راه را براي توليد نوع جديدي از صفحات نمايشي براي پخش تصوير معلق و مجازي هموار کرد. به گزارش ايسنا، اين لنز جديد نمونه اوليه از وسيله اي است که مي تواند اطلاعات تابانده شده از يک وسيله همراه را نمايش دهد. دکتر بابک پرويز با درک اين مطلب که اندازه صفحه نمايش يک محدوديت قابل توجه در ابزار همراه است، ايده نمايش تصاوير در درون چشم با استفاده از يک لنز چشمي را ارائه کرده است. وي در اين زمينه مي گويد: يکي از محدوديت هاي صفحات نمايش امروزي محدود بودن ميدان ديد آن هاست و بنابراين يک صفحه نمايش لنزي مي تواند ميدان ديد وسيع تري داشته باشد؛ اما اميدواريم با اين روش بتوانيم تصاويري را خلق کنيم که به طور مؤثر در مقابل ديدگان کاربر در مسافت 50 سانتي متر تا يک متر شناور هستند. پژوهش پرويز شامل جاسازي ابزار الکترونيکي در ابعاد نانو و ميکرو در موادي مانند کاغذ يا پلاستيک است. وي همچنين لنزهايي را درون چشم هاي خود مي گذارد. پرويز مي گويد: موضوع مهم اين است که اين 2وسيله را بتوانيم کنار هم قرار دهيم. پرويز که به دليل ابداع اين روش و مجموعه تحقيقات ديگرش از سوي مجله علمي معتبر technology review دانشگاه mit به عنوان يکي از 35 مخترع جوان سال 2007 انتخاب شده است در گفت و گو با ايسنا در توضيح تحقيقات اين پروژه گفت: در حال کار کردن روي لنزهاي چشمي هستيم که در آينده در برگيرنده يک صفحه نمايش خواهد بود و اميدواريم که بتوانيم لنزهاي چشمي طراحي کنيم که به يک صفحه نمايش، سرويس هاي ارتباطات بي سيم و برخي از قابليت هاي محاسبه اي مجهز باشند. چنين صفحه نمايشي قادر خواهد بود تصاوير را به طور مستقيم روي صفحه اي از چشم کاربر منعکس کند يا تصوير رايانه اي را در بالاي آنچه که ما به طور طبيعي در دنياي خارج مي بينيم، نمايش دهد. استاديار بيونانوتکنولوژي، mems و خودمونتاژي دانشکده مهندسي الکترونيک دانشگاه واشنگتن با تاکيد بر اين که قابليت هاي چنين فناوري مي تواند فوق العاده و بسيار زياد باشد، تصريح کرد: اندازه صفحه نمايش، يکي از مهم ترين عللي است که ما نمي توانيم تلفن هاي همراه محاسبه گر و ابزار مخابراتي و ارتباطاتي را مينياتوري کنيم. براي مثال در بيشتر اين ابزارها نياز به نمايش اطلاعات وجود دارد. هرچند اين امکان وجود دارد که بخش الکترونيکي از يک تلفن بي سيم کوچک تر ساخته شود يعني کمتر از اندازه مشخصي باشد اما صفحه نمايش آن به طور قطع بسيار کوچک و البته غيرقابل استفاده خواهد شد. اما چنانچه صفحه نمايش اين ابزار قابل اتصال با بدن مانند لنزهاي تماسي باشد بنابراين روشي که ما با چنين ابزاري ارتباط برقرار مي کنيم مي تواند حقيقتا متحول کننده و انقلابي در اين صنعت باشد. اگرچه ما تا اين لحظه هنوز يک صفحه نمايش بي سيم کاملا کاربردي را طراحي نکرده ايم اما توانسته ايم برخي از فناوري هاي کليدي و مهم را که براي ساخت چنين لنزهاي تماسي تکميلي مورد نياز است، به نمايش بگذاريم. ماهمچنين توانستيم نشان دهيم که تمام اتصالات دروني فلزي در ابعاد ميکرون را که براي ساخت يک مدار الکترونيکي ضروري است، مي توان روي يک لنز تماسي ساخت. دکتر بابک امير پرويز تحصيلات متوسطه خود را در دبيرستان علامه حلي تهران سپري کرده و پس از پايان تحصيلات کارشناسي در رشته مهندسي الکترونيک در دانشگاه صنعتي شريف براي ادامه تحصيل به دانشگاه ميشيگان رفته است. وي همچنين مدتي به عنوان طراح و مدير توليد سيستم هاي فتونيک در يک شرکت فعاليت کرده و سپس به عنوان محقق پست دکترا به دپارتمان شيمي و بيولوژي شيميايي دانشگاه هاروارد پيوسته و از سال 2003 عضو هيئت علمي دانشکده مهندسي الکترونيک دانشگاه واشنگتن است.




